قاضی حاجات

قاضی حاجات. [ ی ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) قاضی الحاجات. آنچه حاجت ها برآورد:
ای زر تو خدا نه ای ولیکن بخدا
ستار عیوب و قاضی حاجاتی.
|| ( اِخ ) قاضی الحاجات. یکی از نامهای خدا:
حافظ آب رخ خود بر در هر سفله مریز
حاجت آن به که بر قاضی حاجات بریم.حافظرجوع به قاضی الحاجات شود.

یا آنچه حاجت ها بر آورد

💡 چون دیگریست قاضی حاجات محتشم مور ضعیف را به سلیمان چه احتیاج

💡 بار دگر آن قاضی حاجات ندا کرد خیزید که آن فاتح ابواب درآمد

💡 دست برآورده ایم گرچه درین باب نیست حاجت دستان ما قاضی حاجات را

💡 شیخ مناجات شد قاضی حاجات شد پیر خرابات شد، طفل دبستان عشق

💡 کافی توئی و قاضی حاجات هم توئی نی بر کفا تکیه ما و نه بر قضاه

💡 یکجهان حاجت روی سیه و ناامید طلب آشفته سوی قاضی حاجات بریم