فرعها

[ویکی الکتاب] معنی فَرْعُهَا: فرعش - شاخه اش
ریشه کلمه:
فرع (۱ بار)ها (۱۳۹۹ بار)
بالا رفتن. «فَرَعَ الْجَبَلَ: صَعَدَهُ» شاخه درخت را به مناسبت بالا رفتن فرع گفته‏اند. مانند درخت پاکی که ریشه‏اش در زمین و شاخه‏اش در آسمان است. راغب گفته آن به مناسبت طول و عرض هر دو گفته می‏شود به فرزندان شخص فروع گویند که از اصل (پدر) منشعب شده‏اند. آن یکبار بیشتر در قرآن مجید نیامده است.

💡 و در خبرست از مصطفی (ص) پرسیدند که یا رسول اللَّه ما طوبی؟ طوبی چیست؟ گفت: «شجرة اصلها فی داری و فرعها علی اهل الجنّة»

💡 نسبت این فرعها با اصلها هست بی‌چون ار چه دادش وصلها

💡 اصلها ثابت به قوت دین فرعها فی السماء ز نور یقین

💡 جذبهٔ این اصلها و فرعها هر دمی رنجی نهد در جسم ما

💡 ز فرعها که درین بوستان گلی دارند بدوز چشم نظر تا باصل باز شوی