بقلها

[ویکی الکتاب] معنی بَقْلِهَا: سبزیجاتش
ریشه کلمه:
بقل (۱ بار)ها (۱۳۹۹ بار)
سبزی راغب گوید:بقل آنست که اصل و فرع آن در زمستان نروید. این معنی اعم از «بقل» در آیه فوق است، مراد از آن در آیه به قرینه قشاء، فوم، عدس، و غیره: تره خوردنی است. و یک بار بیش در قرآن نیامده است.

💡 (و لا تطغوا فيه فيحل عليكم غضبى ) - ضمير در (فيه ) بهاكل بر مى گردد، آنجا كه فرمود: (كلوا من طيبات ) و طغيان در خوردن به اين است كهنعمت خدا كفران شود و شكرش به جاى نيايد، همچنانكه به جا نياوردند و گفتند: (ياموسى لن نصبر على طعام واحد فادع لنا ربك يخرج لنا مما تنبت الارض من بقلها وقثائها و فومها و عدسها و بصلها).

💡 بنابراين از خدايت بخواه تا از آنچه از زمين مى رويد براى ما قرار دهد از سبزيجات،خيار، سير، عدس و پياز (فادع لنا ربك يخرج لنا مما تنبت الارض من بقلها و قثائها وفومها و عدسها و بصلها).