لغت نامه دهخدا
فدح. [ ف َ ] ( ع مص ) گرانبار کردن وام، کسی را. || سنگین کردن بار بر دوش کسی. ( از اقرب الموارد ).
فدح. [ ف َ ] ( ع مص ) گرانبار کردن وام، کسی را. || سنگین کردن بار بر دوش کسی. ( از اقرب الموارد ).
گرانبار کردن وام کسی را. یا سنگین کردن بار بر دوش کسی.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 مدار دور گل از می فدح دمی خالی که لاله دارد ازین درد بر دل این همه داغ