«فاضلان» جمع کلمه «فاضل» است و به افرادی اطلاق میشود که در علم، اخلاق یا رفتار انسانی برتری و شایستگی دارند. ریشه این واژه از عربی است و مفهوم آن شامل برتری علمی، اخلاقی و معنوی است؛ یعنی فرد فاضل کسی است که علاوه بر دانش، رفتار و اخلاق نیکو نیز دارد. فاضلان معمولاً در جامعه به عنوان الگوهای اخلاقی و علمی شناخته میشوند و مورد احترام دیگران هستند. این واژه در متون دینی، تاریخی و ادبی به کرات دیده میشود و نشاندهنده مقام علمی یا اخلاقی یک گروه یا فرد است. در قرآن و احادیث نیز به فضایل و برتری افراد دانشمند و پرهیزگار اشاره شده و به نوعی میتوان گفت «فاضلان» شامل این افراد میشود. ویژگیهای افراد فاضل شامل علم، تقوا، انصاف، خوشرفتاری، مهربانی و کمک به دیگران است. استفاده از این واژه در تاریخ و آثار نویسندگان کلاسیک ایرانی و عربی بسیار رایج بوده و اغلب برای توصیف علما، دانشمندان و بزرگان اخلاقی به کار رفته است.
فاضلان
لغت نامه دهخدا
فاضلان. [ ض ِ ] ( اِخ ) دو فاضل. در اصطلاح فقها و اصولیین منظور از فاضلان علامه حلی و استادش ابن سعیداست، و گروهی از جمله ملا صالح مازندرانی نوشته اند: گفته اند مراد از فلاضلان علامه حلی و پسرش فخرالمحققین است، و این درست نیست. ( از ریحانة الادب ج 3 ص 184 ).
فرهنگ فارسی
دو فاضل. در اصطلاح فقها و اصولیین منظور از فاضلان علامه حلی و استادش ابن سعید است.
جمله سازی با فاضلان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 تا هست عادت اهل کرم را که مینهند بر کتف فاضلان جهان بار تربیت
💡 با آن که شاعرانم در شعر و در علوم بوسند و فاضلان فضایل شعار پای
💡 خوانند و یادگیرند آن شعرهای زیبا هم عالمان افضل هم فاضلان اَوحد
💡 هنر نمود که سالار لشکرش بنشاند ببار خود ز ادیبان و فاضلان برتر
