غنچه ای

💡 دل از صباحت رخ خوبت گشاده شد مانند غنچه ای که به وقت سحر شکفت

💡 همچنان کز خاک روید غنچه ای پهلوی گل در چمن دل را کشد شادی در آغوش نشاط

💡 چه باغ خرم سبزی است لیک نتوان چید گلی ز نسترن و غنچه ای ز یاسمنش

💡 چون صبا گرد سراپای چمن گردیدم غنچه ای نیست که نیمی ز دلش شاد بود

💡 هر غنچه ای که هست درین باغ و بوستان دارد ازو شکستن طرف کلاه را

💡 تا وا کند نسیم سحرگاه غنچه ای صد عقده باز تاک زبردست می کند

💡 آن دختر کوچک با چهره‌ای غنچه‌ای و معصوم، در میان گل‌های باغ نشسته بود و با دقت به پروانه‌های رنگارنگی که بر روی گل‌ها می‌نشستند، خیره شده بود.

💡 شاعر در این بیت از شعر، از زیبایی غنچه‌ای شکوفه‌های بهاری یاد می‌کند که با نسیم ملایم صبحگاهی، در میان باغ و چمنزار به رقص در می‌آیند.

💡 او با آن لب‌های غنچه‌ای و نگاهی که سرشار از امید و تازگی بود، توانست تمام توجه حاضران را در آن مراسم رسمی و مهم به خود جلب کند.