غافل دل

غافل دل. [ ف ِ دِ ] ( ص مرکب ) آنکه غافل باشد. کسی که خاطر او به غفلت گراید: رجل ٌ سَرِف ُ الفؤاد؛ مرد غافل دل خطاکار. ( منتهی الارب ).

( صفت ) کسی که خاطر او به غفلت گراید.

💡 سبزه ی تر چون بگرد آن لب میگون دمید گو مشو غافل دل دیوانه از افسون او