غافل خواندن

غافل خواندن.[ ف ِ خوا / خا دَ ] ( مص مرکب ) غافل شمردن. تغفیل.

( مصدر ) غافل شمردن کسی را تغفیل.

💡 (ويرى الذين اوتوا العلم الذى انزل اليك من ربك هو الحق ) (1323) يعنى، علمآن است كه وحى را بشناسد. پس مقصود آيه، صرف علوم كسبى مدرسه اى نيست، زيراممكن است كسى اهل خواندن و نوشتن نباشد ولى داراى روحى آگاه و مومن باشد و برعكس،كسى اهل درس، اما غافل و جاهل باشد. به همين جهت، على (عليه السلام ) مى فرمايد: چهبسيارند عالمانى كه كشته جهل خويش هستند و دانش آنان برايشان نافع نيست: ربعالم قد قتله جهله وعلمه معه لا ينفعه. (1324)

💡 یوسف صانعی نیز در همین ارتباط با «مستبد» خواندن حاکمان چین، تأکید کرد که آنان «به جای رفع معضلات مسلمانان»، به شکل‌های گوناگون اعتراضات آنان را خاموش می‌کنند. صانعی با اشاره به تلاش مقامات پکن برای انتساب این اعتراضات به «عوامل خارجی» - همان کاری که دولت کودتا در ایران می‌کند - آن را «مکر و حیله» نامید و افزود: «مستبدان غافل از آن‌اند که فریاد انسان‌های مظلوم و ستم‌دیده و آه و درد زجردیدگان و خون‌های به‌ناحق ریخته‌شدهٔ انسان‌ها گریبان آن‌ها را خواهد گرفت.»