لغت نامه دهخدا
عذر و بهانه. [ ع ُ رُ ب َ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) رجوع به عذر و رجوع به بهانه شود.
- عذر و بهانه آوردن؛ برای انجام ندادن کاری دلیل بی اساس تراشیدن.
عذر و بهانه. [ ع ُ رُ ب َ ن َ / ن ِ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) رجوع به عذر و رجوع به بهانه شود.
- عذر و بهانه آوردن؛ برای انجام ندادن کاری دلیل بی اساس تراشیدن.
💡 اگرم به فلک طلبد ز زمین وگرم به زمین فکند ز فلک به قبول و اطاعت حکم قضا نتوان در عذر و بهانه زدن
💡 چه عذر و بهانه دارد ای جان آن کس که ز بینشان نشان گفت