لغت نامه دهخدا
صاعدیان. [ ع ِ ] ( اِخ ) خاندانی معروف است که در اصفهان میزیست و ریاست حنفیان آن سامان داشت. و خاندان خجند نیز ریاست شافعیان داشت. در ترجمه محاسن اصفهان آرد: خلاصه آل صاعد نظام الدین قوام الاسلام تغمده اﷲ بمغفرته که پیوسته از روزگار دیرینه باز مدار امور کلی و مقالید اشغال اصلی عراق عجم بررأی جهان آرای هر گزیده از بزرگان آن خاندان کابراًعن کابر و أباً عن جدّ دایر بوده و صیت حدیث دریادلی و زبردستی ایشان بر روی زمین منتشر و سایر، و در باب محمدت و مدح و ثنای ایشان این نقل صحیح بیان و تقریر را از تحریر بنان استغنائی هرچه تمام تر می نماید... ( ترجمه محاسن اصفهان صص 30 - 31 ). و رجوع به تاریخ مغول ص 532 و صاعدبن مسعود در همین لغت نامه شود.
