شفاعتگر

مترادف‌ها

شفیع، میانجی

لغت نامه دهخدا

شفاعتگر. [ش َ ع َ گ َ ] ( ص مرکب ) کسی که گناهکار را بیامرزاند. ( آنندراج ). خواهشگر. میانجی. درخواهنده:
بعد از آن در زیر دار آور مرا
تا بخواهد یک شفاعتگر مرا.مولوی.پیمبر کسی را شفاعتگر است
که در جاده شرع پیغمبر است.( بوستان ).کنی مصطفی را شفاعتگرم
دهی ساغر از ساقی کوثرم.ملا عبداﷲ هاتفی ( از آنندراج ).شفاعتگر میکشان مصطفاست
که ته جرعه اش بهره انبیاست.میرزا محمد صادق ( از آنندراج ).

فرهنگ عمید

شفاعت کننده.

فرهنگ فارسی

کسی که گناهکار را بیامرزاند خواهشگر میانجی.

جمله سازی با شفاعتگر

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 دست برداشتن وقت دعا ایمائی است که شفاعتگر ما پیش خدا دست تهیست

💡 نیست غیر از عرق شرم شفاعتگر ما یارب این چشمهٔ رحمت نکنی فردا خشک

💡 منع ز صهبا چرا باده روان پرور است خوف ز عصیان عبث خواجه شفاعتگر است

💡 پیمبر کسی را شفاعتگر است که بر جادهٔ شرع پیغمبر است

💡 در متون مذهبی مختلف، مفهوم وجود یک شفاعتگر الهی برای بخشش گناهان انسان‌ها و هدایت آن‌ها به سوی مسیر درست زندگی بسیار مورد توجه قرار گرفته است.

💡 برخی معتقدند که یک شفاعتگر می‌تواند میان دو طرف اختلاف میان، نقش میانجی را ایفا کرده و باعث برقراری صلح و صفا در روابط انسانی شود.

💡 در داستان‌های قدیمی و اساطیری، شخصیت‌های والا معمولاً به عنوان یک شفاعتگر برای قهرمانان داستان در برابر نیروهای تاریکی و بدی عمل می‌کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران