شاه گردی

شاه گردی. [ گ َ ] ( حامص مرکب ) بندگی و فرمانبرداری و شاگردی. ( ناظم الاطباء ). اما در جای دیگر دیده نشد. رجوع به شاگرد و شاگردی شود.

بندگی و فرمانبرداری و شاگردی اما در جای دیگر دیده نشد.

💡 غلام عشق شو تا شاه گردی ز ذات کل بکل آگاه گردی

💡 اگر تو بنده باشی شاه گردی در آخرگه از این آگاه گردی

💡 جهان را ترک کن تا شاه گردی ز شاهی بعد از آن آگاه گردی

💡 چو از نعمت شاه گردی غنی طمع دار محنت ز چرخ دنی

💡 درین کشتی درآ تا شاه گردی حقیقت مظهرالله گردی