لغت نامه دهخدا
زبان کودک. [ زَ ن ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سخنی که با کودکان گفته میشودو برای آنان قابل فهم است. زبان کودکی:
چونکه با کودک سر و کارم فتاد
پس زبان کودکان باید گشاد.مولوی.رجوع به زبان اطفال شود.
زبان کودک. [ زَ ن ِ دَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) سخنی که با کودکان گفته میشودو برای آنان قابل فهم است. زبان کودکی:
چونکه با کودک سر و کارم فتاد
پس زبان کودکان باید گشاد.مولوی.رجوع به زبان اطفال شود.
💡 گر زانک پدر زبان کودک گوید عاقل داند که آن پدر کودک نیست