رامش فزای

رامش فزای. [ م ِ ف َ ] ( نف مرکب ) رامش افزای. مخفف رامش فزاینده. افزاینده رامش. شادی افزای:
دو منزل پدر بدش رامش فزای
وراکرد بدرود و شد باز جای.اسدی.رجوع به رامش افزای و رامش افزا در همین لغت نامه شود.

رامش افزای. مخفف رامش فزاینده. افزایند. رامش. شادی افزای.

💡 بدو گفت شاها، تو رامش فزای که یک ره ببخشود ما را خدای

💡 گر ز بهر لذت دنیا شوی رامش فزای گر ز بهر نعمت عقبی شوی پرهیزکار

💡 شکر لؤلؤ نمایست آن لب رامش فزای گر میان شکر اندر چشمه کوثر بود

💡 بدو گفت، شاها، تو رامش فزای که آمد که یزدان گیتی نمای

💡 دو منزل پدر بُدش رامش فزای ورا کرد بدرود و شد باز جای