لغت نامه دهخدا
راموت. ( اِخ ) مکانهای مرتفع. ( قاموس کتاب مقدس ).
راموت. ( اِخ ) یکی از اشخاصی بودکه زنان غریبه را تزویج نمود. ( قاموس کتاب مقدس ).
راموت. ( اِخ ) مکانهای مرتفع. ( قاموس کتاب مقدس ).
راموت. ( اِخ ) یکی از اشخاصی بودکه زنان غریبه را تزویج نمود. ( قاموس کتاب مقدس ).
یکی از اشخاصی بود که زنان غریبه را تزویج نمود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 خود این راموت جامع گفته صوفی در این بستر براحت خفته صوفی