خانه درویش

خانه درویش. [ ن َ / ن ِ دَرْ ] ( اِخ ) نام محلی است کنار راه آباده به شیراز میان آباده و حاجی آباد و در ششصد و بیست و دو هزار و هفتصدگزی تهران.

نام محلی است کنار راه آباده به شیراز میان آباده و حاجی آباد و در ششصد و بیست و دو هزار و هفتصد گزی تهران.

💡 بزم من شبهاست روشن از خیال روی تو خانه درویش را شمعی به از مهتاب نیست

💡 ظلمتم روشن فضولی ز آتش بیداد اوست خانه درویش بین کز لطف شه دارد چراغ

💡 شکایت از تو ندارم که شکر باید کرد گرفته خانه درویش پادشه به نُزول

💡 دزد هرگز در کمین خانه درویش نیست پیرهن در بر ز نقش بوریا باشد مرا

💡 غمی هر دم به دل از سینه صد چاک می ریزد زسقف خانه درویش دایم خاک می ریزد

💡 گر جمال دوست نبود، با خیالش هم خوشم خانه درویش را شمعی به از مهتاب نیست