دهل دریده

دهل دریده. [ دُ هَُ دَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) رسوا و بی آبرو و رسوا شده. ( ناظم الاطباء ). کنایه از رسواست. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). کنایه از رسوا شده باشد. ( برهان ). || خاموش. ( از غیاث ) ( از آنندراج ).

رسوا، بی آبرو، رسواشده.

رسوا شده مفتضح.

💡 می‌گفت در بیابان رند دهل دریده صوفی خدا ندارد او نیست آفریده