رند دهل دریده

رند دهل دریده. [ رِ دِ دُ هَُ دَ دَ / دِ ] ( ترکیب وصفی،اِ مرکب ) کنایه از کسی است که قدم از جاده شرع بیرون نهاده باشد. ( برهان قاطع ). کسی که از جاده شرع بیرون رفته باشد و می تواند که تحریف بود و صحیح دهن دریده به نون بجای لام باشد. ( از آنندراج ):
می گفت در بیابان رندی دهل دریده
عارف خدا ندارد کو نیست آفریده.؟ ( از آنندراج ).و رجوع به دهل دریدن شود.

کنایه از کسی است که قدم از جاده شرع بیرون نهاده باشد

💡 از شوق تو باغ و راغ در جوش وز عشق تو گل دریده دامن

💡 بگذشت چو برق تیز و خندان و مرا چون ابر دریده جیب و دامن بگذاشت

💡 خون از جگر دریده می‌ریخت نی نی که جگر ز دیده می‌ریخت

💡 به صبح آن نقط‌ها فرو شوید از تن یتیم دریده گریبان نماید

💡 ازین سو مه ترانه بر کشیده وزان سو شاه پیراهن دریده

💡 بریده بادش ساعد دریده بادش پوست که دستبرد بران دست استوار آورد