دام دیده

دامدیده. [ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) به دام افتاده و خلاص یافته. که یکبار در دام گرفتار و سپس رها شده باشد و از آن بکنایه مجرب و باتجربه و کسی که از چیزی یا جایی یکبار آسیبی دیده و دگر بار احتراز از آن کس یا چیز لازم بیند اراده شود:
نشاید شد پی مرغ پریده
نه دنبال شکار دامدیده.نظامی.چون رفت گوزن دامدیده
زان بقعه روان شد آرمیده.نظامی.

که دام دیده باشد

💡 داغم که وحشت تو بیفزود ز انتظار جز صید دام دیده نباشد کمین شناس

💡 چو صید تیر خورده می دویدم چو مرغ دام دیده می پریدم

💡 ز بیزبانی من وحشت نگاه کسی چو دام دیده به فکر رمیدن افتاده است

💡 کمد زلف تو دی با غزال چشم تو گفت که آن فریفته آهوی دام دیده کجاست؟

💡 هزار بار فتادم به دام دیده و دل هنوز هیچ نمی‌باشد انتباه مرا