خدایگانی

خدایگانی. [ خ ُ ] ( حامص مرکب ) عمل خدایگان. حالت خدایگان. ریاست. بزرگی. ( یادداشت بخط مؤلف ):
اگر کسی به هنر یا به فضل یا به نسب
خدایگانی یابد امیر دارد کار.فرخی.خدایگانی جز مر ترا همی نسزد
خدایگان جهان باش و از جهان برخور.فرخی.حجت مملکت بقول و بقهر
آیتی در خدایگانی دهر.نظامی.

پادشاهی.

( صفت ) پادشاهی سلطنتی.

💡 شه فلک بود ابلق سواری از سپهش خدایگانی کاندر فضای بارگهش

💡 خدایگان جهان سیف دولت آنکه ازو خدایگانی تازه شدست و دولت شاب

💡 جهان مسخر حکم خدایگانی باد هزار سالت درملک زندگانی باد

💡 شهی که گوهر و دینار رایگانی داد هرآنچه داد خدایش خدایگانی داد

💡 داده خدایش خدایگانی و شاهی باز نگیرد خدای آنچه به کس داد

💡 شاها به خدایی که ترا بگزیدست گر ملک چو تو خدایگانی دیدست