صالحین

صالحین. [ ل ِ ] ( ع ص ) ج ِ صالح، در حال نصب و جر. رجوع به صالح شود.

[ویکی اهل البیت] صلاح، ضد فساد؛ به معنای نیکی کردن و نیکوکار گشتن است.
و صالح کسی است که انجام دهنده صلاح و ملازم و متمسک به آن باشد. برخی گفته اند: صالحان کسانی اند که در علم و ایمانشان به خدا و آنچه از نزد خدا آمده و نیز در صداقت، شهادت و توبه آنان خللی وارد نشده باشد و تمام عمر خود را در طاعت خدا و اموالشان را در راه رضای او صرف نمایند.
در آیاتی از قرآن کریم، واژه های صالحین و صالحون بکار رفته است.
به این نکته باید توجه داشت که صالح بودن و در زمره آنان قرار داشتن غیر از انجام دادن عمل صالح است. در آیه 9 سوره عنکبوت(29) می خوانیم: «والّذین ءامنوا وعملوا الصّلحت لندخلنّهم فی الصّلحین»؛ معلوم می شود صالحان از مؤمنانِ دارای عمل صالح، مقامی والاتر دارند.
مقام صالحان، چنان ارجمند است که خداوند در قرآن کریم، پیامبرانی چون حضرت ابراهیم، حضرت اسحاق، حضرت یعقوب (سوره انبیاء(21)/72)، حضرت لوط (سوره انبیاء(21)/75)، حضرت اسماعیل، حضرت ادریس و حضرت ذوالکفل علیهم السلام (سوره انبیاء(21)/85و86) را از صالحان دانسته است.
نیز به این نکته هم باید توجه داشت که صالحان دارای مراتب اند؛ به این معنا که شامل انبیا و غیر ایشان می شود.
[ویکی الکتاب] معنی صَّالِحِینَ: شایسته گان
ریشه کلمه:
صلح (۱۸۰ بار)

💡 و مخفی نماند که این نوع از تفکر علماء و صالحین است، و اما فکر مقربین و صدیقین از این بالا، و شأن ایشان ازین والاتر است بلکه ایشان مستغرق دریای محبت، و انس به پرودگار، و به جان و دل متوجه عظمت و جلال آفریدگارند در فکر جمال و جلال ایزد متعال مدهوش، و از خود و صفات و اعمال خود بالمره فراموش کرده اند.

💡 بنیکی کرد حق حکم متین را عباد مخلصین و صالحین را

💡 بنا بر روایت غالب، امیر عالم‌خان پس از ۲۳ سال ترک وطن و زندگی در افغانستان، در حضور آخرین همسر و فرزندانش در ۲۹ آوریل ۱۹۴۴ میلادی (برابر با شنبه ۹ ثور ۱۳۲۳ شمسی و پنجم جمادی‌الاول ۱۳۶۳ هجری) در کابل چشم از جهان فروبست و در گورستان شهدای صالحین به خاک سپرده شد. همچنان مدفن یکی از همسران امیر به اسم نظیره در جوار آرامگاه او می‌باشد.