تا بچند

تابچند. [ ب ِ چ َ ]( ادات استفهام ) تا کی. تا چند. تا بکی:
تا بچند ای غنچه لب درپرده خواهی گفت حرف
دست بردار از جهان تا بوستان پر گل شود.صائب ( از آنندراج ).رجوع به «تا چند» شود.

تا کی تا چند.

💡 تن فتاده پای آخور تا بچند هی بزن از جا برآور زین جمند

💡 مطرب بگوی نغمه خوش-زهد تا بچند ساقی بیار ساغر می توبه تا بکی

💡 ای شمع تا بچند زنی آه سوزناک یکدم بساز با دل بریان چنانک من

💡 در فراق روی خوبت تا بچند جویبار دیده ام جیحون کنی

💡 شور تو در سر من شوریده تا بچند داغ تو بر دل من دلخسته تا بکی

💡 چونکه هیچی خود گزینی تا بچند با نجاست همنشینی تا بچند