طاق طاق

طاق طاق. ( اِ صوت ) حکایت آواز زدن چیزی بر چیزی چنانکه جامه شسته گازران بر سنگ و جز آن:
گه ز طاق طاق گردنها زدن
طاق طاق جامه کوبان ممتهن.مولوی.

( اسم ) صدای زدن شمشیر و جز آن.

💡 چون... ایه طاق طاق کند... ایه چاک چاک در بسترم تو گوئی میدان نو درست

💡 دست کردم تا فرو گیرم ز طاق طاق بالا بود و من کوتاه ساق