لغت نامه دهخدا
عالی منزلت. [ م َ زِ ل َ ] ( ص مرکب ) آنکه منزلت شریف دارد. بزرگوار: یعنی حضرت عالی منزلت ممالک مدار متعال منقبت معالی دثار. ( حبیب السیر ج 3 ص 1 ).
عالی منزلت. [ م َ زِ ل َ ] ( ص مرکب ) آنکه منزلت شریف دارد. بزرگوار: یعنی حضرت عالی منزلت ممالک مدار متعال منقبت معالی دثار. ( حبیب السیر ج 3 ص 1 ).
عالی مرتبه، بلندمرتبه، بزرگوار.
( صفت ) آنکه منزلت بلند دارد بلند مرتبه ارجمند.
💡 کای گرامی تر ز عالی منزلت چند باشد شهر هستی منزلت؟
💡 شاید به سر وقتت رسد لغزیدن مستانه ای ای عقل عالی منزلت بی صرفه خودداری مکن
💡 بوالعلا یعنی رفیع القدر عالی منزلت خود چه باشد بوالحسن؟ یعنی حسن اندر حسن