خاتونی

خاتونی. ( ص نسبی ) نسبت است بخاتون، بانوانه. || ( حامص ) بزرگی و عظمت زن:
سر برافراختی بخاتونی
خواستی گنجهای قارونی.نظامی. || ( اِ ) نوعی از لباس است:
چو خاتونئی بود ابریشمین
چو چتری و فونک گلی و کژین.نظام قاری ( دیوان ص 182 ).
خاتونی. ( اِخ ) دهی است از بخش میناب واقع در سه فرسنگی مغرب میناب. رجوع بنقشه شهرستان بندرعباس در فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 شود.
خاتونی. ( اِخ ) رجوع به ابوطاهر خاتونی و آثارالبلاد ص 259و کتاب النقض ص 13 و مقدمه لباب الالباب از محمد قزوینی ص 14 و تاریخ سلجوقیه تألیف عمادالدین کاتب شود.

ابو طاهر موفق الدوله کمال از ادبا و شعرای قرن ششم ( ف. حدود ۵۳٠ ه. ق. ) او را بمناسبت پیوستن بخدمت گوهر خاتون زوجه محمد بن ملکشاه (( خاتونی ) ) خوانند. چون سلطان محمد در ۵٠۴ خطیر الملک میبدی را بوزارت برداشت خاتونی را بشغلی بجرجان فرستادند ولی او این شغل را دونه رتبه خویش میشمرد و باعث این تنزل را مختص الملک صاحب دیوان استیفا گمان میبرد از اینرو او را هجا گفت. مختص الملک با دیگر دشمنان وی او را بتهمت اختلاس و تفریط متهم کردند. خطیر الملک ویرا دستگیر و اموالش را مصادره نمود. خاتونی تا زمانی مسعود ابن محمد بن ملکشاه بزیست.
دهی است از بخش میناب واقع در سه فرسنگی مغرب میناب.

💡 حسین بن حیدر بن حسین ابوطاهر خاتونی مشهور به ابوطاهر خاتونی شاعر، نویسنده و کاتب دوران ملکشاه سلجوقی بوده است.

💡 عهد شاهان را سبب باید رضی‌ّ الحَضرتین تا ز حضرت مهد خاتونی به‌هنگام آورد

💡 جامه هاتان جمله خاتونی شده مرکبانتان جمله قارونی شده

💡 تو خورشیدی ترا ماهی بباید تو خاتونی ترا شاهی بباید

💡 غمش خوردی و غمخواریش کردی به خاتونی پرستاریش کردی

💡 چو در دیوان خاتونی به فرمان شهنشاهی به‌دست زرفشان اندر گرفتی کلک مشک‌آگین