جامه زیب

جامه زیب. [ م َ / م ِ ] ( ص مرکب ) کسی که لباس در تنش زیبنده باشد. ( ناظم الاطباء ):
حله فردوس اگر پوشد نباشد جامه زیب
غیر داغ او لباس کعبه دلها نشد.کلیم ( از آنندراج ).

کسی که لباس زیبنده بر تن دارد، آن که لباس بر تنش زیبنده باشد.

کسی که لباس در تنش زیبنده باشد

💡 به زیب جامه چه حاجت تو را که می گیرد قبای دلبری از قد جامه زیب تو زیب

💡 جامه شعر است شعر و تا درون شعر کیست یا که حوری جامه زیب و یا که دیوی جامه کن

💡 رخت ای ماهرخ، ماهست، ماه دلفریب اما قدت ای سرو قد، سرو است، سرو جامه زیب اما

💡 بی سروها در این چمن افراختند قد لیک از هزار قد یکی جامه زیب شد

💡 (مقراض می کنیم به یک حرف زلف بحث رعناست سرو اگر چه، ولی جامه زیب نیست)

💡 گشته است از نظاره آن سرو جامه زیب سوهان روح، سرو گلستان به چشم من