پرویش

پرویش. [ پ َرْ ] ( اِ ) فرویش. کاهلی. سستی درکار. عطلت. تقصیر در کار. کوتاهی. تنبلی به کار. اهمال:
اژدها پیش است و تیغ اندر عقب ایام شد
ره مده ای دوست سوی خویشتن پرویش را.امیرخسرو.و این کلمه در غیر این شعر یافته نشد.

(پَ ) (اِ. ) تقصیر، درنگ، تنبلی.

اهمال، قصور، درنگ، تنبلی.

اهمال، درنگ، تنبلی، قصور
( اسم ) کوتاهی تنبلی در کار اهمال سستی فرویش.
فرویش کاهلی

💡 پرویش کوتهی دان مربنده را رهی دان اقبال فرهی دان فخر است سرفرازی

💡 گر بری از دوستانت دین و دل نبود عجب کز لطافت ای پرویش دل ز دشمن میبری

💡 چو دریای خون شد کنارم ز چشم که پرویش این چشم دارم به چشم