بعون الله

«بِعَوْنِ الله» یک ترکیب عربی سه‌جزئی است که از «بِـ» به معنای به‌وسیله یا با، «عَوْن» به معنای کمک و یاری، و نام جلاله «الله» به معنای خدای یکتا تشکیل شده است. بنابراین معنای تحت‌اللفظی آن «با یاری خدا» یا «به کمک خدا» است. این تعبیر غالباً در متون دینی، دعاها، مکاتبات رسمی یا سخنان مؤمنان به‌عنوان اظهار اتکا به قدرت الهی برای موفقیت در یک کار به کار می‌رود. گوینده با گفتن «بعون الله» اعلام می‌کند که انجام کار، پیشبرد تصمیم یا رسیدن به هدف، نه صرفاً با توان شخصی، بلکه با مدد و همراهی خداوند ممکن می‌گردد. این عبارت از حیث معنایی با تعابیری مانند «به توفیق الهی»، «به یاری خداوند» و «به حول و قوه الهی» نزدیک است، اما «عَوْن» بیشتر بر کمک بیرونی و تقویت‌کننده تأکید دارد. در کلام عرب، این عبارت ممکن است در آغاز جمله‌های وعده‌ای یا برنامه‌ای بیاید؛ مانند: «ننجحُ بعونِ الله» (به یاری خدا موفق می‌شویم). کاربرد آن نوعی تواضع نیز ایجاد می‌کند؛ زیرا گوینده اذعان می‌کند که اتکای او بر قدرت مطلق الهی است، نه صرفاً بر توان فردی. در فرهنگ اسلامی، به‌کارگیری این عبارت نشانه ایمان به ربوبیت و تدبیر الهی در پیشبرد امور است.