بیخته

بیخته. [ ت َ / ت ِ ] ( ن مف ) چیزی که از غربال رد شده باشد. ( ناظم الاطباء ). منخول. مغربل:
هرگز نبرد کسی ببازار
نابیخته گندم بهایی.ناصرخسرو.|| پیچیده: مطوی برابر ( مقابل ) منشور، و اصل نشر خلاف طی باشد و منه: نشرالموتی؛ای احیاهم، برای آنکه تا مرده باشند چون بیخته باشند چون زنده شوند افراخته شوند. ( تفسیر ابوالفتوح ج 2 ص 405 ص 4 ). رجوع به ماده قبل شود.

(تِ ) (ص مف. ) الک شده.

( اسم ) چیزی که از غربال رد شده باشد.

الک شده.

💡 هست بادام کم خوش بیخته به ز بسیاری به تلخ آمیخته

💡 زباد خزان،گل فرو ریخته زخون،زعفران،ژاله بربیخته

💡 گهی باشد چو برطرف زمرد بیخته عنبر گهی باشد چو در لوح خماهن ریخته چندن

💡 درصف ماریه، پهلو چو نهادی بر خاک به سرما ز غمت خاک آلم، بیخته شد

💡 خاک بر فرق ز غربال عمل بیخته‌ای با جهان این سر و کاری که تو انگیخته‌ای

💡 نامه نه عقد گهر ریخته بر صفحه ی سیم نامه نه عنبرتر بیخته بر برگ سمن