خشودن

خشودن. [ خ ُ دَ ] ( مص ) پیراستن و شاخهای زیادتی درخت را بریدن. ( از برهان قاطع ) ( از ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ). تمرید؛ خشودن و برگ دور کردن از درخت. خضد؛ خشودن خار درخت را و بریدن. قلف؛ خشودن. ( منتهی الارب ). || مجازاً تنریه کردن و تبرئه کردن. ( یادداشت بخط مؤلف ).

(خُ یا خَ دَ ) (مص م. ) بریدن شاخه های زیادی درخت.

بریدن شاخه‌های زیادی درخت.

💡 تمامی گناهان بخشودنی است الا آن گناه که کسی از من روی گرداند ابراهیم مدهوش بیفتاد.

💡 طبعش به جود و عفو کند میل و زین سبب بخشیدن است شغلش و بخشودن است کار

💡 بپیچی دل از هرچ نابودنیست به بخشای آن را که بخشودنیست

💡 در آس افکنم هر که‌را سود نیست ببخشایم آن را که بخشودنی‌ست

💡 ای بوالغنایمی، که ترا از غنایمست بخشودن خلایق و بخشیدن ذهب

💡 هر شوخ کامد در جهان، بگذاشت چندین رسم نو کو از تو در عالم به ما، بر دوستان بخشودنی