جودو

جودو

جودو، یک ورزش رزمی است که ریشه در کشور ژاپن دارد. این رشته، نخستین هنر رزمی شرقی است که در المپیک ۱۹۶۴ توکیو به رقابت‌های المپیکی راه یافت. جودو شامل سبک‌های متنوعی است و معروف‌ترین آن، جودوی المپیکی است که به سبک کودوکان شناخته می‌شود و امروزه به طور گسترده در ایران و سایر نقاط جهان آموزش داده می‌شود. این ورزش یکی از ورزش‌های باستانی در کشور ژاپن است که توسط استاد جیگارو کانو تأسیس شده است. این واژه از ترکیب دو کلمه جو به معنای ملایمت و دو به معنی اصل یا روش تشکیل شده است. کلمه جو از ورزش جوجیتسو گرفته شده که توسط سامورایی‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت. به همین دلیل، جودو به عنوان روش ملایمت ترجمه شده است. ریشه در هنر رزمی جوجیتسو دارد و در سال ۱۹۳۲ توسط دکتر جیگارو کانو، یک فرد ژاپنی ۲۲ ساله، بنیان‌گذاری شد. او تصمیم گرفت سبکی نوین ایجاد کند که بتواند در تربیت نسل جوان جامعه تأثیرگذار باشد. بنابراین، او در میان فهرست حرکات و تکنیک‌های جوجیوتسو، آن‌هایی را که به نظرش برای جوانان مؤثر بودند، انتخاب کرد و تکنیک‌های خطرناک‌تر را از لیست تمرینات هنرجویان رزمی حذف نمود. با گذشت زمان، به عنوان یک سبک مستقل شکل گرفت و به تدریج موفقیت‌های بیشتری کسب کرد.

فرهنگ معین

(جُ دُ ) [ انگ. ] (اِ. ) از روش های دفاع فردی و ورزش های رزمی برای به هم زدن تعادل، بلند کردن و زمین زدن حریف.

فرهنگ عمید

نوعی ورزش رزمی و دفاع بی اسلحه که شامل فنونی برای از پا درآوردن و به زمین زدن حریف، و درگیری نزدیک با او است.

فرهنگ فارسی

کشتی ژاپنی، برای حمله ودفاع باضربه به نقاطحساس
جودو

جملاتی از کلمه جودو

دید چون این جودو احسان و اطیب شد محب آن شهنشاه غریب
شاد زی ای مایه جودو سخا شاد زی ای مایه دین و سنن
چتر برداشت و برکشید علم تا بهم بر زند وجودو عدم
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم