ثرم

ثرم. [ ث َ ] ( ع مص )شکستن دندان کسی را به زدن. || افتادن دندان. || ( اصطلاح عروض ) اجتماع قبض و ثلم است در فعولن عول ُ بماند فعل بسکون عین و ضم لام بجای آن بنهند و ثرم در اشعار عجم نیاید. ( المعجم ). و صاحب کشاف اصطلاحات الفنون گوید: نزد عروضیان اجتماع خرم و قبض باشد. چنانکه در عنوان الشرف مذکور است و در پاره ای از رسائل عروض اهل عرب آمده که خرم بعد از قبض اگر در فعولن واقع شود آنرا شتر خوانند - انتهی. وعبارة عنوان الشرف را باید حمل بر تعریف دومین کرد.بدلیل اینکه صاحب عنوان الشرف شتر را تعریف کرده بعین تعریفی که در ثرم کرده. و اگر چنین حمل نکنیم لازم می آید که ثرم و شتر در تعریف و سایر خصوصیات یکسان باشند. و سید جرجانی در تعریفات گفته که ثرم عبارت است از حذف فاء و نون از فعولن تا فقط عول باقی ماند که بتوان آنرا به فعل نقل کرد که این عمل ثرم است.
ثرم. [ ث َ رَ ] ( ع مص ) اثرم گردیدن. افتادن دندان از ثنایا و رباعیات. دندان پیشین کسی شکستن. بردهن زدن چنانکه دندان بیفتد.
ثرم. [ث َ رَ ] ( اِخ ) کوهی است به یمامة. ( مراصد الاطلاع ).

(ثَ ) [ ع. ] (مص م. ) شکستن دندان کسی به وسیلة زدن.

در عروض، اجتماع خرم و قبض، یعنی «فا» و «نون» فعولن را ساقط کنند که عول باقی بماند و فاع به جایش بگذارند و آن را اثرم گویند.

۱-( مصدر ) شکستن دندان کسی را بوسیل. زدن. ۲- ( مصدر ) افتادن دندان. ۳- اجتماع قبض وثلم است درفعولن (( عول ) ) ( بضم لام ). بماند (( فعل ) ) ( بسکون عین و ضم لام ) بجای آن بنهند و ثرم در شعر عرب پدید آید دراشعارفارسی نیاید.
کوهی است به یمامه

شکستن دندان کسی به وسیلة زدن.

💡 من مست جام کوثرم در قلزم جان گوهرم من عکس روی دلبرم در هر دلی پیداستم

💡 نی زلال کوثرم باید نه آب زندگی بخشد ار یک جرعه شوخ باده‌خوارم از قدح

💡 آن دل آواره من گر ز سفر بازرسد خانه تهی یابد او هیچ نبیند اثرم

💡 دور از تو چنان شدم که در روی زمین گر بازآیی باز نیابی اثرم

💡 مسنج قدر سرود از نوای بی اثرم ز برق نغمه توان حاصل سکندر سوخت

💡 سخت هجر تو اثر کرد و از آن می ترسم که در اندوه فراق تو نماند اثرم