فرفر

فرفر. [ ف َ ف َ ] ( اِ ) زود و شتاب و تعجیل. || به تعجیل خواندن و به شتاب نوشتن. ( برهان ).
- فرفرنوشتن؛ کنایه از زود نوشتن. ( برهان ).
|| سخنی که آن را به شتاب و تعجیل به کسی گویند. || به معنی بادفر هم آمده و آن چرمی باشد مدور که طفلان ریسمانی در آن گذارند و در کشاکش آورند تا از آن صدای فرفری ظاهر شود و بادزن را نیز گویند. ( برهان ). فرفره. ( حاشیه برهان چ معین ):
چرخ اگر گردد به فرمانت بر آن هم دل مبند
ای برادر کار طفلان است فرفر داشتن.قاآنی.رجوع به بادفر و بادفرا و بادفراه شود.
فرفر. [ ف ُ ف ُ ] ( ع اِ ) مرغی است. || گنجشک. فرفور. رجوع به فرفور شود. || شیری که بشکند و بیفشاند حریف خود را. ( از منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ). رجوع به فرفار شود. || بچه میش و بز و گاو وحشی و گویند مؤنث آن خرفان و حملان است. ( اقرب الموارد ). بره میش و بز و گاوساله وحشی یابره و بره نر. ( منتهی الارب ). رجوع به فرفور شود.

(فِ فِ ) (ق. ) تندتند، باشتاب.

۱. صدایی که هنگام عطسه کردن یا غذا خوردن و مانند آن شنیده می شود.
۲. (قید ) به تندی: برداشت کِلک و کاغذ و فرفر فرونوشت / برفور این قصیدۀ مطبوع آبدار (انوری: ۱۶۰ ).

( اسم ) چرمی مدور که کودکان ریسمانی در آن گذارند و در کشاکش آورند تا از آن صدایی فرفر ظاهر شود بادفر: تو روان کرده در هوا فرفر که فلان ملحد است و آن کافر.
مرغی است. یا گنجشک

تندتند، باشتاب.

💡 آن برگ زردبین ز خزان مانده یادگار گردنده پیش باد بمانند فرفره

💡 من بو معناده غزل یازمالی حالیم یوخدی سن جوجوق تک قوجانی فرفره باز ایله میسن

💡 حس شاه غضنفرفر که خا‌ک نعل شبرنگش طراز افسر فغفور و زیب تاج خاقان شد

💡 ز ناز کی خط نو سر به پیچد از ریحان نوشته بر ورق چهره اشک ما فرفر

💡 او قلم قط زد و زانو زد و فرفر بنوشت نامه‌یی چون پر طاووس پر از نقش و نگار

💡 قضا به رشتهٔ محور کشد دوال سپهر که بهر کودک اقبال او کند فرفر