جانیه

(یِ ) [ ع. جانیة ] (اِفا. ) مؤنث جانی، زن جنایت کار، زن تبهکار.

=جانی۲

زن جنایتکار، زن گناهکار، زن تبهکار، جانیات جمع
( اسم ) مونث جانی زن جنایتکار زن تبهکار. جمع جانیات.

💡 ز قید سخت جانیها مپرسید شرار ما قفس فرسوده سنگیست

💡 پیش از ایجاد امتحان سخت‌جانیهای عشق تیغ ابروی بتان را سر بسر دندانه‌ کرد

💡 نگردد سخت جانیها سپر تیر حوادث را به مغز این ناوک دلدوز پیش از استخوان آید

💡 چون‌گهر عزت‌فروش سخت‌جانیها نی‌ام همچودریادرخورعرض‌گدازم آبروست

💡 بویگل نیستم از بارگران جانیها تا پی قافلهٔ باد صبا بردارم

💡 بیدلم بیدل ز شرم سخت جانیها مپرس دور از آن در، خاک هم آب است اگر ماند ز من