بلندآوازه
بلندآوازه به معنای معروف و مشهور است و به افرادی یا چیزهایی اشاره دارد که شهرتی وسیع دارند و نامشان در میان مردم بر سر زبان‌هاست. این واژه از دو جزء بلند به معنای بالا و والا و آوازه به معنای شهرت و خبر تشکیل شده است که در کنار هم به بزرگی و گستردگی شهرت اشاره می‌کنند. این صفت معمولاً برای توصیف شخصیت‌های تاریخی، هنرمندان بزرگ، قهرمانان و پدیده‌های فرهنگی و علمی به کار می‌رود که تأثیر عمیقی بر جامعه گذاشته‌اند. به عنوان مثال، فردوسی، حافظ و سعدی از شاعران بلندآوازه ایران به شمار می‌روند. همچنین، این واژه می‌تواند برای مکان‌ها، کتاب‌ها یا رویدادهایی که شهرت جهانی دارند نیز استفاده شود، مانند کاخ معروف تخت جمشید یا نبرد مشهور ترموپیل. در ادبیات، بلندآوازه معمولاً بار معنایی مثبت و احترام‌آمیز دارد و نشان‌دهنده مقبولیت و محبوبیت گسترده است. با این حال، در برخی متون ممکن است به شهرتی که با جنجال یا بحث همراه است نیز اشاره کند. به طور کلی، این واژه به برجستگی و شناخته‌شدن در سطح وسیع اشاره دارد.
مترادف‌ها
پرصدا، بلندصدا
متضادها
آرام، آهسته، بی‌صدا
فرهنگ معین
( بلندآوازه ) ( ~. زِ ) (ص مر. ) معروف، نامدار، مشهور.
فرهنگ عمید
( بلندآوازه ) ۱. بلندآواز.
۲. [مجاز] معروف و مشهور.
فرهنگ فارسی
( بلند آوازه ) ( صفت ) معروف مشهور.
ویکی واژه
معروف، نامدار، مشهور.
جمله سازی با بلندآوازه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صیت عدل تو چو گردید بلندآوازه شد حصاری به عدم فتنه دور قمری
💡 او یک نویسنده بلندآوازه است که آثارش با ترجمه‌های متعدد به زبان‌های مختلف در سراسر جهان شناخته شده و مورد تحسین قرار گرفته‌اند.
💡 این شهر با داشتن آثار تاریخی بسیار قدیمی و مناظر طبیعی خیره‌کننده، به یکی از مقاصد بلندآوازه برای گردشگران بین‌المللی تبدیل شده است.
💡 شرکت‌های بزرگ فناوری همواره تلاش می‌کنند تا با ابداع محصولات نوآورانه، نام خود را به عنوان برندهای بلندآوازه در بازار جهانی ثبت کنند.
