لغت نامه دهخدا
لحان. [ ل َح ْ حا ] ( ع ص ) آنکه خطا کند در اِعراب و قرائت. آنکه بسیار لحن آرد در کلام. خطاکننده در قرائت. لحانة. ( منتهی الارب ).
لحان. [ ل َح ْ حا ] ( ع ص ) آنکه خطا کند در اِعراب و قرائت. آنکه بسیار لحن آرد در کلام. خطاکننده در قرائت. لحانة. ( منتهی الارب ).
(لَ حَ ) [ ع. ] (ص. ) آن که در قرائت و اعراب خطا کند.
آن که در قرائت و اعراب خطا کند.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دلم در گلشنت آن آتشین مرغ است خوش الحان که چون پروانه سوزد بلبل از آزرم گفتارش
💡 نوای عشق به ساز و حریر و الحان نیست هزار پرده شد آهنگ کی نواخت یکی
💡 الحانیف (به عربی: الحانیف) یک شهرداری در الجزایر است که در استان بویره واقع شدهاست.
💡 خوش است وقت گل تازه زانکه در همه وقت ندیم مجلس او بلبلی خوش الحان است
💡 چو ققنس سوزد ار بر خود عجب نبود بسی نیر وزین الحان گوناگون که در دل طبع من دارد