در دم

دردم. [ دَ دَ ] ( ق مرکب ) فوراً. فی الفور. درزمان. درساعت. دروقت. همان دم. حالی. بی درنگ. برفور:
نگون اندرآمد شماساس گرد
بیفتاد بر جای ودردم بمرد.فردوسی.برون رفتم از جامه دردم چو شیر
که ترسیدم از زجر برنا و پیر.سعدی.
دردم. [ دِ دِ ] ( ع ص ) زنی که به شب آمد و رفت نماید. || ناقة دردم؛ شتر ماده کلان سال، و میم آن زائد است. ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). ویا ماده شتری که دندانهای او به «دردر» و ریشه آن رسیده باشد. ( از منتهی الارب ). و رجوع به درداء شود.

(دَ دَ ) (ق مر. ) بی درنگ، همان دم، در زمان، فوراً.

در حال، فی الحال، فوری، فوراً، بی درنگ.

بی درنگ هماندم در زمان فورا.

💡 شمه‌ای از طیب خلقش در دم عیسی نهند وز فروغ شمع رویش آتش موسی زنند

💡 نه از طرب هوس گشت با غم افتادست هوای نو گل خود در دماغم افتادست

💡 هیچ سلطان بیشتر از یک کفن همره نبرد وان کفن هم در دم رفتن بود درویش را

💡 از پی سیمم نباشد هیچ سودا در دماغ وز غم‌ زرم نباشد هیچ صفرا در جگر

💡 چو باد از پیش من مگذر و گر جان خواهی از خواجو اشارت کن که هم در دم بدست باد بفرستم

💡 هورنادی در دموین، آیووا بزرگ شد. او در کالج اسمیت، در رشته دولتی تحصیل کرد؛ او در سال ۱۹۸۲ فارغ‌التحصیل شد.