دزد

دزد. [ دُ ] ( ص،اِ ) ترجمه سارق است. ( آنندراج ). سارق و کسی که می دزدد و دزدی می کند و راهزن و قطاع الطریق. ( ناظم الاطباء ). رباینده مال دیگران.که مال دیگران نهانی برگیرد و برد. آنکه به نهانی، و در سفرها آشکار، مال دیگران برد. آنکه مالی بسرقت برد. آنکه پیوسته سرقت کند. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). ابن الطریق. ابن اللیل. ( مرصع ). أصوس. أطلس. أقطع. اءُمرط. خِمعِ. دانِق. دائص. دِعبِل دَعبَلَة. ( منتهی الارب ). سالوک. ( ناظم الاطباء ). شابرالمیزان. ( منتهی الارب ). شَص. ( دهار ). صافِر. صُعلوک. صِلت. طُمسُل. طمل. عادی. عمُروط. فَتّان. قُراضِب. قِرضاب. قِرضابة. قُرضوب. قُطرُب. قُطروب. لص [ ل ِ / ل َ / ل ُص ص ]. لَصت. هِطل. هَیْرُدان. ( منتهی الارب )

(دُ ) [ په. ] (ص. اِ. ) کسی که مال یا پول دیگری را مخفیانه ببرد.

کسی که مال دیگران راپنهانی وبی خبرببرد
۱ - ( صفت اسم ) کسی که مال و پول دیگری را ببرد. سارق. ۲ - راهزن قطاع الطریق. یا دزد دریایی دزدی که با کشتی مخصوص به کشتی های دیگر حمله کند و اموال مسافران را سرقت کند.
ترجم. سارق است. رباینده مال دیگران

💡 آمد سحر بخواب من آن دزد خواب من هم دزد را گرفتم و هم خواب را سحر

💡 عالمی را کرد حسرت بسمل ناز و نیاز دور باش غمزه و دزدیده دیدنهای من

💡 خال تو از خط به دل غبار ندارد دزد شمارد بهشت خویش کمین را

💡 می خور که فلک نقد بقا میدزدد نور از دل و از چهره صفا میدزدد