وجه تسمیه بدین صورت صحیح نیست وجه درست خوار و خوارنا بوده که در واقع باید خار در ذهن تداعی نماید. منظور از اصطلاح جغرافیایی خوار یعنی سرزمین خشک و شورهزار که کشور یا منطقه مزبور یعنی ناحیه شمالی دشت کویر از دوران ماد تا کنون هنوز هم چنین است و خوارزم به این مفهوم بوده است.
💡 دلیران و گردان آن انجمن چنان دان که خوارند بر چشم من
💡 آدمی خوارند اغلب مردمان از سلام علیکشان کم جو امان
💡 اندرین دور، که مستان طریقت خوارند گرچه خوارند ولی خوشدل وبرخوردارند
💡 من به یمگان به بیم و خوار و به جرم، ایمناند آنکه دزد و میخوارند
💡 دل کبابند و جگر سوخته و جان افشان بسکه بر یاد لب لعل لبش خون خوارند
💡 چنان زار و خوارند بر چشم من چه جادو چه دیوان آن انجمن
