پرکاس
لغت نامه دهخدا
پرکاس.[ پ َ ] ( اِ ) تلاش کردن و درهم آویختن بود و بزبان علمی اهل هند بمعنی طلوع نیر اعظم باشد. ( جهانگیری ).
فرهنگ معین
(پَ ) (اِ. ) ۱ - تلاش کردن و درهم آویختن. ۲ - طلوع آفتاب.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- تلاش کردن و در هم آویختن. ۲- طلوع آفتاب.
ویکی واژه
تلاش کردن و درهم آویختن.
طلوع آفتاب.