این اسم در زبان فارسی دارای معانی و کاربردهای مختلفی است که به شرح زیر است:
سرود و نغمه: نوا به قطعهای از موسیقی گفته میشود که شامل ملودی و متن شعر است و برای بیان احساسات، داستانها یا پیامهای خاصی خلق میشود. این آثار میتوانند در سبکها و ژانرهای مختلف به صورت انفرادی یا گروهی اجرا شوند.
ناله: نوا به نوعی از صدا یا آوای احساسی دلالت دارد که ناشی از درد، غم یا اندوه است. این صدا میتواند به صورت غیرکلامی و به شکل گریه، زاری یا فریادهای نرم و مداوم بیان شود و به ابراز احساسات و جلب توجه دیگران کمک میکند.
وسایل زندگی و روزی: نوا به معنای آنچه که برای زندگی و معیشت ضروری است، نیز به کار میرود.
دستگاه موسیقی: یکی از دستگاههای موسیقی سنتی ایرانی است که به مقام نوا مربوط میشود و ارتباط نزدیکی با دستگاه شور دارد. این دستگاه یک واحد مستقل در ردیف موسیقی ایرانی است و دارای گوشههای متعددی میباشد که برخی از آنها در دستگاههای دیگر نیز وجود دارند. این مقام همچنین به آواز بیات اصفهان نزدیک است و به گام کوچک نظری (مینور تئوریک) در موسیقی غربی شباهت دارد.
آواز پرندگان: این واژه به آواز خوش صدای پرندگانی مانند بلبل اشاره دارد و میتواند به زیبایی و دلنشینی صداهای طبیعی نیز اشاره کند.
آواز و الحان قدیمی: در گذشته، این کلمه به الحان و آوازهای قدیمی اشاره داشته که در موسیقی ایرانی مورد استفاده قرار میگرفته است.
نفع و سود: در معنای مجازی، این واژه میتواند به نفع و سود اشاره کند، و نشاندهنده تأثیرات سازندهای باشد که از طریق فعالیتها و تصمیمات هوشمندانه به دست میآید و به رشد و شکوفایی کمک میکند.
نوا. [ ن َ ] ( اِ ) وسایل زندگی. آنچه زندگی رادرخور است. ( سعید نفیسی، تعلیقات تاریخ بیهقی، از حاشیه برهان چ معین ). روزی. قوت. ( جهانگیری ) ( انجمن آرا ) ( برهان قاطع ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). آنچه برای حیات باید، از خورش و پوشش و آلات و جز آن. ( یادداشت مؤلف ). ساز و برگ زندگی. برگ معاش. ضروریات حیات. لوازم معاش
(نَ ) [ په. ] (اِ. ) ۱ - نغمه، سرود. ۲ - مال، دارایی. ۳ - نام مقامی از دوازده مقام موسیقی. ۴ - گرو، گروگان. ۵ - رونق.
۱. اسباب معاش، خوراک و توشه.
۲. گروگان: به نوا نیست هیچ کار مرا / تا دلم نزد زلف او به « نوا»ست (خفاف: شاعران بی دیوان: ۲۹۵ ).
۳. سروسامان.
۴. هدیه ای که به نزد شاه می فرستادند.
۵. (اسم مصدر ) [مجاز] رونق، نیکویی حال.
۱. نغمه.
۲. (موسیقی ) از دستگاه های هفت گانۀ موسیقی ایرانی.
۳. (موسیقی ) [قدیمی] آواز.
۴. (موسیقی ) [قدیمی] پرده.
۵. (موسیقی ) [قدیمی] از الحان قدیم ایرانی.
ده دهستان بالا لاریجان بخش لاهیجان شهرستان آمل استان دوم. در ۹ کیلومتری خاور. کوهستانی سردسیر و ۹۱٠ تن سکنه دارد.
آواز، آهنگ، نغمه، موسیقی ایران، سروسامان، اسباب معاش، خوراک وتوشه، رونق ونیکویی حال، گرو
( اسم ) نوه نواده.
میرزا آقا جان یزدی متخلص به نوا از شاعران قرن سیزدهم است.
اسم: نوا (دختر) (فارسی) (تلفظ: navā) (فارسی: نَوا) (انگلیسی: nava)
معنی: ناله، نغمه، وسایل زندگی، روزی، یکی از مقام های اصل موسیقی، صدای موسیقیایی، ( در موسیقی ایرانی ) یکی از دستگاههای هفت گانه ی موسیقی سنتی ایران، آوازِ پرندگان خوش صدا، مانند بلبل، ( در قدیم ) ( در موسیقی ایرانی ) آواز، از الحان قدیمی، پرده، مقام، سامان و ترتیب و نظم، ( در قدیم ) ( به مجاز ) نفع و سود، فراخی نعمت، فراخی، صدای آهنگین، نام یکی از لحنهای قدیم موسیقی ایرانی
نِوا (Neva)
رودی در استان (ناحیۀ) لنینگراد، در شمال غربی فدراسیون روسیه، با ۷۴ کیلومتر طول. در غرب دریاچۀ لادوگا جریان دارد و به خلیج فنلاند می ریزد. به رغم کوتاهی طولش، حجم زیادی آب حمل می کند و تنها خروجی دریاچۀ لادوگا به شمار می رود. سراسر ناحیۀ رود نوا را شهر سنت پترزبورگ دربر گرفته، که در دلتا و اطراف آن واقع شده است. رود نوا در ۱۸۲۴ و ۱۹۲۴ باعث بروز سیل های ویرانگری در این شهر شد. چندین کانال نوا را به ولگا و دریای سفید متصل کرده است. اَلکساندر نوسکی، فرمانروای امیرنشین نووگورود، از این رود نام گرفته است؛ او در ۱۲۴۰م ارتش سوئد را در نزدیکی سنت پترزبورگ شکست داد.دلتای نوا به علت ساخت سدی برای حفاظت از سنت پترزبورگ در برابر سیل به شدت آلوده است.