قدردان

قدردان.[ ق َ ] ( نف مرکب ) قدرداننده. قدرشناس. ( آنندراج ).

= قدرشناس

( صفت ) آنکه ارزش دیگران را بداند قدر شناس. توضیح بعضی مردم از بی التفاتی دال ( اول ) را متحرک خوانند.

💡 مصطفی قدر تو می‌داند که می‌داند که نیست در دو عالم چون تو یک کس قدردان مصطفی

💡 چرا چو شمع ننازم به قدردانی الفت که من ز آتش سوزنده هم‌ به داغ‌ گذشتم

💡 بین من و حبیب من واسطه آه و ناله شد ای دل خسته قدردان ناله و آه خویش را

💡 موج را قرب محیط از فهم معنی دور داشت قدردان خود نی‌ام از بسکه با خود بوده‌ام

💡 حسن ظالم قدردان از گوشمال خط شود یار نوخط را به صد جان می خرد نظاره ام