عظمی

عظمی. [ ع َ ] ( ص نسبی ) منسوب به عظم. استخوانی. رجوع به عظم شود. || کبوتر که رنگش مایل به سپیدی باشد. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ).
عظمی. [ ع ُ ما ] ( ع ن تف ) مؤنث اعظم. بزرگ و بزرگتر. ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). مصیبت عظمی. موهبت عظمی: در آن عرصه عظمی و انجمن کبری اول خطابی کند، سؤال از ایشان کند.( کشف الاسرار ج 2 ص 528 ). عرض کرامت فرماید مشایخ کبار و سادات ابرار را در این مصیبت عظمی و داهیه کبری. ( ترجمه تاریخ یمینی ص 460 ). رجوع به اعظم شود.
- وزارت عظمی؛ مقام بزرگترین وزیران و مقام وزیر اول و صدر بزرگ. ( ناظم الاطباء ).

(عُ ظْ ما ) (ص. ) مؤنث اعظم،بزرگ تر.

مونث اعظم، بزرگتر
( صفت ) مونث اعظم بزرگتر: در آن عرصه عظمی و انجمن کبری اول خطابی کند سوال ازیشان کند...
منسوب به عظم استخوانی

مؤنث اعظم؛بزرگ

💡 مهر و مه باشند هر دو نیرین اعظمین دیدهٔ افلاک زایشان روشن و بینا بود

💡 در دل خاک شود زین غم عظمی چو هلاک افکند زلزله در عالم ایجاد فلک

💡 پرده برداریم اگر از داغ عالمسوز عشق خاکدان آفرینش را سواد اعظمیم

💡 شاهان نهاده پیش لبت مهر بر دهان زان اسم اعظمی که بود بر نگین تو

💡 خواهی که از این درگاه، بی فیض نمانی تو زنهار مده از دست، این دولت عظمی را

💡 نقطه موهوم کز خردی نمی آید به چشم پیش چشم خرده بین ما سود اعظمی است