شه و

شهو. [ ] ( اِخ ) تیره ای از ایهاور هفت لنگ. ( جغرافیای سیاسی کیهان ص 73 ).

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۱۳(بار)
دوست داشتن. میل کردن «شهاه شهوة: احبّه و رغب فیه». آنها در آنچه دلشان خواسته پیوسته‏اند.. در بهشت است آنچه دلها می‏خواهد و چشمها لذت می‏برد.. مراد از شهوت میل جنسی است یعنی: شما به جای زنان از روی رغبت و لذّت با مردان می‏آمیزید؟ شهوت هم مصدر آمده و هم اسم به معنی مطالبه نفس چیزی را که موافق میل است جمع آن شهوات می‏باشد. یعنی آنها که تابع خواهش‏ها. و مشتهیات نفس اند می‏خواهند از حق بسیار منحرف باشند. در اسلام فقط مشتهیات کاذب و منحرف کننده حرام است نه مطلق خواهشهای نفس.

شه‌و
شب

💡 اندیشه وصلش نبود کار من و تو اهلی مگر این کار گذاری بخدا باز

💡 شاه پرستی است همه دینِ من حُبِّ وطن پیشه و آیین‌ِ من

💡 شه و مه، عیان کرده راز نهان ز هر جا سخن بر زبان، ناگهان

💡 از گرد خودی چهره جان پاک بشویید تا در جگر شیشه و پیمانه نمی هست

💡 همیشه وعده او نادرست و ناز درست همیشه او بجفا بی هژیر و روی هژیر