خلص

خلص. [ خ ِ ] ( ع اِ ) دوست. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). || گزیده. ( ناظم الاطباء ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ). ج، خلصاء، خُلصان.
خلص. [ خ َ ل َ ] ( ع اِ ) گیاهی خوش بوی که بر درختی که نزدیک وی بود می تند و دانه آن مانند مهره عقیق است. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ).
خلص. [ خ َ ل َ ] ( ع مص ) خوش درآمدن استخوان در گوشت و آن در قصب استخوانهای دست و پا باشد. ( منتهی الارب ) ( از تاج العروس ) ( از لسان العرب ) ( از اقرب الموارد ). یقال: خلص العظم.
خلص. [ خ ُل ْ ل َ ] ( ع ص ) بی آمیغ. پاک. محض. ( یادداشت بخط مؤلف ).
- دوست خلص؛ دوست محض.
|| ج ِ خالص: اهل الروم بیض خلص. ( یادداشت بخط مؤلف ).
خلص. [ خ َ ل َ ] ( اِخ ) جایگاهی است در آره میان مکه و مدینه و در این قرای نخلستانها یافت میشود. ( از معجم البلدان یاقوت ).

(خُ لَّ ) [ ع. ] (ص. ) جِ خالص.

خالص.

( صفت ) جمع خالص. یا خالص خلص. خالص خالص ویژ. ویژه.
جایگاهی است در آره میان مکه و مدینه و درین قرائ نخلستانها یافت میشود.

[ویکی الکتاب] تکرار در قرآن: ۳۱(بار)

💡 هین مخلص این را تو بفرما به تمامی که گفت تو و قول تو مزد است شنیدن