گونی

گونی. ( اِ ) پارچه خشنی است که ریسمانش از لیف کنف و غیره تابیده میشود و از آن کیسه بافند و برای حمل مال التجاره مانند قند و شکر و برنج و توتون استفاده نمایند. ریشه این کلمه از هندی وبه معنی کیسه باشد. ( از فرهنگ نظام ). || کیسه مانندی که برای حمل بار از پارچه گونی بافند.
- امثال:
این جامه مثل گونی است؛ بدبافت و خشن و بی دوام است.
گونی. ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان حومه بخش کرج شهرستان تهران. سکنه آن 35 تن است. در بهار ایل میش مست به این ده می آیند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
گونی. [ گ َ وَ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان ماهیدشت بالا بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان. در 38هزارگزی جنوب خاوری کرمانشاهان و 2هزارگزی باختر سراب به فیروزآباد. دشت و هوای آن سردسیر و سکنه آن 70 تن است. آب آن از رودخانه مرگ و چشمه تأمین میگردد. محصول آن غلات، حبوبات و صیفی و شغل اهالی زراعت و گله داری است. راه مالرو دارد و تابستان از فیروزآباد اتومبیل میتوان برد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5 ).

[ هند. ] (اِ. )۱ - پارچة خشنی که ریسمانش ا ز لیف کنف و غیره تابیده شود و از آن کیسه بافند. ۲ - کیسه ای از پارچة خشن که برای حمل بار سازند.

۱. پارچۀ زبر و ضخیم که از کنف یا الیاف بعضی گیا هان دیگر بافته می شود و از آن کیسه های بزرگ درست می کنند.
۲. کیسه ای که از این نوع پارچه ساخته می شود.

( اسم ) ۱ - پارچ. خشنی که ریسمانش از لیف کنف و غیره تابیده شود و از آن کیسه بافند و برای حمل مال التجاره ( مانند قند شکر برنج توتون ) استفاده نمایند. ۲ - کیسه ای از پارچ. خشن که برای حمل بار سازند.
دهی است از دهستان ماهیدشت بالا بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان. در ۳۸ هزار گزی جنوب خاوری کرمانشاهان و ۲ هزار گزی باختر سراب فیروز آباد.

پارچة خشنی که ریسمانش ا ز لیف کنف و غیره تابیده شود و از آن کیسه بافند.
کیسه‌ای از پارچة خشن که برای حمل بار سازند.

💡 چو تو همچون منی در سرنگونی منم در چاه، تو بر ماه چونی

💡 فریاد ما شنو، بنو گونیم نشنوی فریاد و آه ما ز سخن ناشنودنت