گوارد

گوارد. [ گ ُ رِ ] ( ص ) گوارا و خوش آیند درذائقه. ( ناظم الاطباء ).

(گُ ) (مص مر. اِمص. ) هضم.

( مصدر و اسم ) هضم.

{assimilation , magmatic assimilation, magmatic dissolution} [زمین شناسی] یکی شدن بیگانه سنگ ها و اجزای شیمیایی آنها با توده ای از ماگما و هضم آنها در ماگما

💡 من و مجلس غم اکنون که ز بزم شادمانی نه دلم همی گشاید نه میم همی گوارد

💡 با آن که می‌رسانی، آن بادهٔ بقا را بی تو نمی‌گوارد، این جام باده ما را

💡 زهرم چو نوشدارو از دست یار شیرین بر دل خوشست نوشم بی او نمی‌گوارد

💡 ابرت نبات بارد جورت حیات آرد درد تو خوش گوارد تو درد را مپالا

💡 گر تلخ گفت شیرین فرهاد می پسندد ور زهر می فرستد چون نوش می گوارد