گلن

گلن. [ گ ِ ل ُ ] ( اِخ ) ژلن. رجوع به فهرست ایران باستان و ژلن در همین لغت نامه شود.

ژلن

آمدنی، کسی یا چیزی که بخواهد بزودی بیاید ولی هنوز نیامده، مانند مهمان یا باد. آمدن.

💡 دارد دلم چو نار دو گلنار عارضش دو نار بربرش ز روان داردم بری

💡 فراق دو گلنار و دو نار دانش دلم کرده ماننده کفته ناری

💡 خسرو مرو به باغ که از ناله تو دی مرغان نخورده‌اند به گلنار دانه‌ای

💡 همه از درد زن خون بار گشته وزان خون خاک چون گلنار گشته

💡 بوستانیست که قدر شکر و گل بشکست ناردان لب و رخساره چون گلنارش

💡 در هوای آتش رخسار چون گلنار تو من چو نیلوفر سپر بر روی آب انداخته