گذرا

گذرا. [ گ ُ ذَ ] ( نف ) گذرنده: ما ریگ ته جوئیم شما آب گذرا. || موقت. زودگذر. بی اعتبار.

(گُ ذَ ) (ص فا. ) ۱ - گذرنده. ۲ - زودگذر، موقت.

گذرنده، رونده( آب گذرا، جهان گذران )
۱ - ( صفت ) گذرنده: ماریگ ته جوییم شما آب گذرا. ۲ - زود گذر موقت.

{transitive} [زبان شناسی] فعلی که مفعول بی واسطه می پذیرد متـ. متعدی فعل گذرا، فعل متعدی transitive verb

گذرنده.
زودگذر، موقت.

💡 از سخن بزرگان: اگر عمر خویش درگرد آوردن بگذرانی، کی بخوردن خواهی پرداخت؟

💡 به غم این یک دو نفس را گذراندن ستم است خنده صبح به دلگیری شام است اینجا

💡 ای دل غم ایام بگو چند توان خورد بسیار مخور غصّه که عالم گذرانست

💡 نگردد تشنه در گرمای صحرای قیامت هم به خاطر بگذراند هر که لعل آبدارش را

💡 فرش دولت گستراند هر که او دارد هنر آب جیحون بگذراند هر که او داند شناه