کپور

کپور. [ ک ُ ] ( اِ ) کُفُر. یک قسم ماهی خوراکی است که در گیلان و مازندران صید می شود. ( یادداشت مؤلف ). گونه ای ماهی استخوانی که در دریای خزر فراوان است. ( فرهنگ فارسی معین ). این ماهی به اندازه ماهی سفید است اما به نسبت دیگر ماهیها گوشتش خوش خوراک نیست. آن را در لاهیجان کِپور و در تداول عامه تهران کَپور تلفظ می کنند.
کپور. [ ] ( اِ ) به هندی اسم کافور است. ( مخزن الادویه ). کبور. || اسم هندی کهرباست. ( تحفه حکیم مؤمن ).

(کَ ) (اِ. ) نوعی ماهی بزرگ.

نوعی ماهی بزرگ که در رودخانه ها و کناره های دریای خزر پیدا می شود.

( اسم ) گونه ای ماهی استخوانی که در دریای خزر فراوان است.
به هندی اسم کافور است

کپور معمولی یا کپور اروپایی ( نام علمی: Cyprinus carpio ) نام یک گونه از تیره کپورماهیان است که در بخش ها و مناطق گسترده ای از اروپا و آسیا پراکندگی دارد. این گونه در انواع و اقسام منابع آب شیرین شامل رودها، دریاچه ها، سدها، آبگیرها و تالاب ها یافت می شود. جمعیت های وحشی این ماهی در حال کاهش بوده و در معرض خطر هستند اما در بسیاری از مناطق، تکثیر مصنوعی این ماهی در حجم بالا انجام می گیرد و در برخی مناطق دنیا نیز به طور غیرطبیعی وارد زیستگاه هایی جدید شده و تبدیل به گونه ای مهاجم گردیده و باعث آسیب رسیدن به گونه های بومی در آن مناطق شده است. کپور را می توان از نظر گستردگی کشورهای پرورش دهنده بزرگتری گونه ماهی آب شیرین درنظر گرفت.
کپور معمولی در حوضه های دریای سیاه، دریاچه آرال، دریای خزر، بسیاری از رودهای اروپا و آسیا و حوضه های آبریز ایران پراکنش دارد. حداکثر طول در این ماهی ۱۲۰ و به طور معمول ۴۰ تا ۸۰ سانتی متر است. در نمونه های پرورشی سرعت رشد ماهی حدود دو برابر نمونهٔ وحشی است. وزن این ماهی به طور معمول بین ۲ تا ۱۴ کیلوگرم می باشد اما می تواند تا بیش از ۴۰ کیلوگرم نیز رشد کند. سنگین ترین نمونهٔ ثبت شده با وزنی معادل ۴۵/۵ کیلوگرم در سال ۲۰۱۳ در فرانسه صید شده است. همچنین پیرترین کپور ثبت شده معادل ۳۸ سال بوده است.
سر ماهی، بزرگ و در باله پشتی ۳ تا ۴ خار سخت و ۱۵ ( ۱۶ ) تا ۲۱ ( ۲۲ ) شعاع نرم و شاخه شاخه وجود دارد. در باله مخرجی نیز ۳ خار سخت و ۵ یا ۶ شعاع نرم شاخه شاخه دیده می شود. این ماهی دارای ۲ جفت سبیلک، و دندان های حلقی با فرمول ۳٫۱٫۱–۱٫۱٫۳ یا ۳٫۲٫۱–۱٫۲٫۳ می باشد. کپور معمولی فلس هایی درشت و باله پشتی ممتدی دارد. تعداد فلس های خط جانبی در این ماهی ۳۲–۳۰ عدد می باشد.
این ماهی همه چیز خوار بوده و از گیاهان، موجودات ریز بستر آب، کرم ها، سخت پوستان، نوزاد حشرات، لاشه حیوانات، تخم ماهیان و حتی نوزادان خود را مصرف می کنند.
با وجود این که کپورها تحمل و سازگاری بالایی در اکثر آب ها دارند اما آب های گرم، آرام و پوشیده از گیاه را با بستری نرم ترجیح می دهند. این ماهی در آب هایی بین ۳ تا ۳۵ درجه سانتی گراد توانایی زیست داشته و دمای بهینه برای آن ها بین ۲۳ تا ۳۰ درجهٔ سانتی گراد می باشد و تخمگذاری آن ها در دمای ۱۷ یا ۱۸ درجه آغاز می شود. کپورها آب های با اکسیژن بسیار پایین و یخ زدن سطح آب در زمستان را نیز به راحتی تحمل می کنند.
کپور (سرده). کپور ( سرده ) ( نام علمی: Cyprinus ) نام یک سرده از تیره کپورماهیان است. اکثر گونه های در شرق آسیا زندگی می کنند ولی فقط کپور است که در غرب آسیا و اروپا دیده می شود. از آنجایی که کپورها از جمله گونه های مهاجم هستند در دیگر نقاط دنیا هم دیده شده اند. از منظر آرایه شناسی زیستی کپور به ریشک ماهی زرورقی نزدیک هستند ولی کاراسیوس های اوراسیای شرقی ( شامل ماهی قرمز ) به کپور نزدیکی چندانی ندارند.

(زیست‌شناسی) نوعی ماهی بزرگ که در رودخانه‌ها و کناره‌های دریای خزر پیدا می‌شود.

💡 آبوتینا یک جنس از پرتوبالگان از خانواده کپورماهیان می‌باشد،کپورهای کوچک نام فارسی و آکواریومی این جنس است.این‌ها بومی در شرق آسیا مانند کشورهای چین،کره،ژاپن و ویتنام است.نام این جنس توسط یک زیست شناس آمریکایی به نام جیمز فیشر ابوت،استاد دانشگاه استنفورد تعیین شد.

💡 بعضی از ماهی‌ها مانند گربه‌ماهی و کپور، دارای یک سیستم تقویت شنوایی ه نام اندام وِبِری (برگرفته از نام ارنست هاینریش وبر) هستند که متشکل از استخوان‌های کوچکی است که به گوش درونی وصل‌اند و لرزش‌های کیسه شنا را به گوش منتقل می‌کنند.

💡 محسن پزشکپور را که در آن زمان از خرمشهر به مجلس فرستاده شده‌بود. وی هوادار ایران بزرگ بود و خود را پان‌ایرانیست می‌نامید.

💡 آدیکار فیلم بالیوودی درام است که در سال ۱۹۷۱ توسط اس.ام. سگار کارگردانی شده. از ستاره‌های این فیلم می‌توان به آشوک کومار، ناندا و شامی کپور اشاره کرد.

💡 الرحیق المختوم کتابی نوشته صفی‌الرحمن المبارکپوری به زبان اردو است که نسخهٔ عربی آن نخستین جایزهٔ مجمع جهانی اسلام را در سال ۱۹۷۹ میلادی از آن خود کرد.